Enter your email address below and subscribe to our newsletter

چرا برخی افراد زودتر معتاد می شوند و بعضی دیرتر؟

افراد عموما به دلایل مختلف به مصرف مواد مخدر گرایش پیدا می‌کنند اما در این میان باورها و تفکراتی نسبت به مصرف مواد مخدر وجود دارد که چنین تفکراتی می‌تواند سرنوشت افراد را به کلی تغییر دهد.

[#item_full_content] 

به گزارش صدای زرند، برای در امان ماندن افراد از اعتیاد، باید نسبت به اصلاح اینگونه باورها اقدام شود، این در حالیست که یکی از باورهای رایج بین مصرف کنندگان مواد این است که این افراد معتقدند میزان ماده مصرفی در کنترل خودشان است و با کم و زیاد کردن مقدار مصرف، اعتیاد پیدا نمی کنند که این باور ریشه در عدم شناخت بیماری اعتیاد دارد. در ادامه به برخی باورهای غلط نسبت به مصرف مواد اعتیادآور اشاره شده است:

حشیش اعتیادآور نیست

یکی از باورهای نادرست در مورد مصرف حشیش، باور اعتیادآور نبودن آن است. گرچه بسیاری از افراد تصور می کنند چون حشیش یک گیاه است و به طبیعی تولید می شود مصرف آن خطر چندانی به همراه ندارد. اغلب می گویند: من به حشیش معتاد نیستم. همان قدر به حشیش اعتیاد دارم که به چای یا قهوه و نه بیشتر…، اما نکته اصلی اینجاست که وابستگی به حشیش جسمانی نیست بلکه یک اعتیاد روحی و رفتاری است.

مواد شیمیایی موجود در حشیش خطرناک بوده و می توانند مشکلات زیادی برای سلامتی فرد در داشته باشد و قطع مصرف منظم آن با ایجاد عوارض جسمی و روانی ترک مصرف همراه است. مصرف دائمی حشیش، خطر بروز اختلالات روانی آن را تا دو برابر افزایش داده و می تواند باعث ابتلا به اسکیزوفرنی شود.

مطالعات انجام شده نشان داده است که بین مصرف حشیش در گذشته و بروز عوارض ذهنی در آینده به خصوص برای کسانی که از لحاظ ژنتیکی آسیب پذیر هستند رابطه زیادی وجود دارد. در صورتی که فرد، سابقه مشکلات روحی و روانی، افسردگی یا پارانویا را داشته باشد، مصرف حشیش باعث بدتر شدن اوضاع و تشدید این گونه مشکلات خواهد شد.

مصرف حشیش باعث افزایش ضربان قلب و فشار خون شده و می تواند خطرساز باشد. باعث احساس خستگی مفرط و بی انگیزگی و همچنین کاهش میزان تمرکز و کیفیت یادگیری شود. علاوه بر این، مصرف حشیش باعث کاهش کیفیت اسپرم در مردان و جلوگیری از تخمک گذاری در زنان می شود. مصرف مداوم حشیش باعث پیشرفت بیماری اعتیاد و مزمن شدن آن خواهد شد.

معتاد قیافه تابلویی داره

این تصور در میان بسیاری از افراد رایج است که فرد معتاد حتما باید مشخصات ظاهری متفاوتی داشته باشد تا آنجا که با دیدن وی می توان به اعتیادش پی برد. در حالی که بسیاری از افراد مصرف کننده وجود دارند که هرگز از ظاهر آنها نمی توان روش زندگی کردن آنها را حدس زد.

بروز عوارض مصرف در میان افراد مختلف متفاوت است لذا انتظار نداشته باشید که شما بتوانید یک فرد معتاد را شناسایی کنید زیرا برداشت شما از فرد معتاد، فردی سیاه چرده و لاغر با لباسی ژنده در کنار خیابان است که با واقعیت اعتیاد امروز در جامعه فاصله دارد. امروزه شما با افرادی مواجه می شوید که با ظاهری آراسته از کنار شما عبور کنند و شما حتی حدس نمی زنید که معتاد است.

ترک اعتیاد آسونه

از دیدگاه کسانی که هنوز اعتیاد را نمی شناسند، ترک اعتیاد بسیار آسان و هر زمان امکان پذیر است. همین باور، اقدام به درمان را به تأخیر می اندازد. طول دوره وابستگی به مواد، از زمان آغاز مصرف مواد که مرحله مصرف تفریحی است تا اعتیاد به معنای مصرف روزانه و منظم در هر فرد فرق می کند.

این مراحل گاهی آنقدر آهسته طی می شود که فرد نمی داند در مرحله ای از وابستگی قرار گرفته است؛ به همین جهت با این تصور که هر وقت بخواهد می تواند ماده را کنار بگذارد و به راحتی ترک مصرف کند، همچنان به مصرف ادامه می دهد، غافل از اینکه با اولین تلاش برای ترک درمی یابد که با مشکلات جسمی، روانی و اجتماعی زیادی رو به رو می شود که بدون هدایت یک متخصص امکان مواجهه با آن وجود ندارد.

ترک اعتیاد مرحله ای پیچیده و سخت است که نیاز به سال ها تلاش برای برگشت به زندگی طبیعی دارد. فرد در حال درمان اعتیاد، با موانع متعددی رو به رو خواهد شد که در صورت عدم آگاهی به آنها، بارها بازگشت به مصرف خواهد داشت که او را نسبت به درمان بی انگیزه و ناامید خواهد کرد.

من ظرفیتم دستمه

یکی از باورهای رایج بین مصرف کنندگان مواد این است که این افراد معتقدند میزان ماده مصرفی در کنترل خودشان است و با کم و زیاد کردن مقدار مصرف، اعتیاد پیدا نمی کنند. این باور ریشه در عدم شناخت بیماری اعتیاد دارد.

اعتیاد از آن جهت بیماری محسوب می شود که مصرف مواد مخدر، ساختار مغز و نحوه کارکرد و فعالیت آن را تغییر می دهد. تغییراتی که بر اثر مصرف مواد مخدر در مغز انسان به وجود می آید ممکن است پایدار و بلندمدت باشد و به ایجاد رفتارهایی زیان بار در کسانی که مواد مخدر مصرف می کنند منجر شود. اعتیاد کاملا شبیه به سایر بیماری های مزمن همچون بیماری قلبی است. چراکه در هر دوی این بیماری ها فعالیت عادی و سالم یکی از اندام های بدن مختل شده و پیامدهای زیانباری به همراه می آورد.

فرد معتاد به علت عارضه مغزی ناشی از مصرف مواد، هرگز بر میزان مصرف خود کنترل نخواهد داشت و برخلاف این تصور که میزان مصرف در اختیارش است، هر روز باید بر میزان مصرف بیفزاید تا احساس خماری نکند. بنابراین هیچ مصرف کننده ای ظرفیت مصرف خودش را در دست ندارد زیرا این ظرفیت را وضعیت مغزی تعیین می کند، نه اراده فرد.

من دوست مصرف کننده دارم ولی خودم این کاره نمی شم

بسیاری از افراد تصور می کنند که داشتن دوستان مصرف کننده، هیچ خطری ندارد. در عین حال، حضور در جمع دوستانی که مواد مصرف می کنند و پاسخ دادن به تعارف دوستان برای مصرف مواد نیز اشکالی ندارد. این باور که همراهی نکردن با دوستان، نوعی کم آوردن محسوب می شود باعث شده که بسیاری از جوانان، تجربه اولین مصرف مواد را در همین جمع های دوستانه داشته باشند که زمینه مصرف های بعدی و ورود به زندگی اعتیادی را برایشان رقم زده است.

جوانان بیش از گروه های سنی دیگر آسیب پذیر هستند چراکه نفوذ شدید دوستان و همسالان باعث می شود آنها رفتارهای هیجان انگیز و جسارت آمیزی از خود نشان داده و برای حفظ آبرو و اعتبار خود در بین آنها دست به مصرف مواد بزنند. هماهنگی با گروه دوستان از ویژگی های سنین نوجوانی و جوانی است. افراد در اثر فشار گروه ناتوان می شوند و دست به کارهایی می زنند که هرگز به تنهایی جسارت انجام آن را ندارند.

دوستام مواد کشیدن اما طوریشون نشده

این سؤال برای بسیاری از افراد مطرح است که چرا برخی از افراد به موادمخدر معتاد می شوند و برخی دیگر نمی شوند؟ پاسخ این است که مانند سایر بیماری ها، میزان آسیب پذیری افراد مختلف در برابر بیماری اعتیاد نیز تفاوت دارد. در مجموع هر چه عوامل آسیب پذیر در فرد زیادتر باشد، امکان این که وی با مصرف مواد به این گونه مواد معتاد شود، بیشتر خواهد بود. مصرف مواد به صورت دودی یا تزریق مستقیم آن به جریان خون، اعتیادآور بودن ماده را افزایش می دهد و سبب می شود ماده مخدر ظرف چند ثانیه به مغز رسیده و احساس سرخوشی و لذت ایجاد کند. اما این حالت سرخوشی و نشئگی شدید چند دقیقه بیشتر دوام نمی آورد و فرد پس از مدت کوتاهی مجدداً به حالت عادی خود باز می گردد. اما در عین حال زمینه های پنهانی در وضعیت جسمی و روانی افراد وجود دارد که پس از تجربه مصرف مواد فعال شده و می تواند به اعتیاد یک فرد منتهی شود. بروز این عوامل در افراد مختلف فرق می کند و به همین دلیل است که هیچ کس نمی داند با اولین تجربه مصرف مواد اعتیادآور چه مسیری را طی خواهد کرد.

انتهای پیام/

 

به اشتراک بگذارید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

قبل از همه در جریان اخبار قرار بگیرید